Startseite | Verslag OLS 2017 Merkelbeek | KORT NIEUWS   
Fotogalerij Geschiedenis video's Agenda Links Gastenboek Contact & Route Leden
Schutterskoningen In Memoriam Onderscheidingen

Geschiedenis

Het was rond 1922 dat er in Beringe mensen waren die belangstelling toonden voor schutterijen.
Het waren vooral de bezoekers van een paar schietwedstrijden die over de oprichting van een schutterij gingen praten.
Namen bekend bij het eerste overleg over mogelijke oprichting van een schutterij waren de gebroeders Ghielen (Huls Roetje en Huls Len), Giel en Jacob Steeghs (Stersnaate Giel en Stersnaate Kubbes) en Jenkes Naat Zene Sil (Sil Jacobs), Jenkes Sef (Jozef v/d Beucken) en Piet Trines.
Het besluit om tot oprichting te komen werd genomen in cafe van Ratingen ('t Hukske).

Grote stimulator achter de schermen was cafehouder Hubair Hendrix, eigenaar en uitbater van het cafe dat vlak langs de provinciale lag.
In een brief van 28 maart 1923 vraagt Bairke Hendrix de hinderwetvergunning aan bij de gemeente Helden voor het oprichten van een schietboom op het perceel gelegen aan de Provincialen weg.
Daarbij zijn in drievoud tekeningen van de plek alsmede van het schootsveld ingediend bij de gemeente Helden.

Op 26 april 1923 werd door Burgemeester en Wethouders van Helden de Hinderwetvergunning en de vergunning voor het plaatsen van de eerste schietboom achter cafe Bairke verleend.
Op 8 mei 1923 werd de defenitieve oprichtingsvergadering gehouden.
Clublokaal werd cafe Bairke.

Patroonheilige van de schutterij werd mede naar aanleiding van het vele werk dat gedaan werd door Hubertus (Bairke) Hendrix "Sint Hubertus".

Er werd een buks gekocht in Tegelen van de schutterij van de Hei.
De tweede buks werd gekocht bij van Valkenburg, prijs 200,00 gulden. Met dit geweer kreeg Beringe bekendheid als schutters.

In een krantenknipsel van 1928 stond dat Kubbes Steeghs en Jenkens Naat ziene Sil een rondgang door Beringe meemaakte voor geldinzameling ten bate van de kerk in aanbouw.
De schutterij heeft vanaf de oprichting altijd achter alle parochiele activiteiten gestaan.

De jaren 1920, maar vooral de dertiger jaren werden gekenmerkt als crisisjaren.
Jaren waarin heel Nederland bitterweinig te verdienen viel en meer uitgaf in guldens dan in tientjes.

Het eerste vaandel van de schutterij was vervaardigd door Mejuffrouw An van de Manacker, onderwijzerijs, die meer dan 40 jaar in Beringe voor de klas heeft gestaan.

Rond 3 november St hubertus (patroonheilige van de schutterij) werd en wordt nog altijd de jaarlijkse feestavond gehouden.
Begin jaren dertig telde de schutterij rond de 30 leden en later waren er wel 60 tot 70 leden geregistreerd.

Op 15 october 1932 werd door de societeit de vriendenkring het trommel en Pfeiferkorps opgericht.
Bij bepaalde feestelijke gelegenheden trok dit korps op straat veel belangstelling. Toch werd dit in 1935 weer opgedoekt.
In october 1939 werd Fanfare St. Jozeph opgericht door de societeit de Vriendenkring onder leiding van Bair Vullings (Lomse Bair).
Op 12 april 1960 vergaderen de besturen van de schutterij en de fanfare om samen de drumband op te richten.
Op 9 mei werd deze afspraak definitief.
Verder werd in die vergadering besloten om een dansavond in Beringe te organiseren ten behoeve van het nieuwe vaandel.
Op de algemene vergadering van 1 juni 1960 werd het nieuwe vaandel tentoongesteld, vervaardigd door Zuster van Bethanie te Venlo.

Volgens het jaarverslag was 1960 voor de schutterij een duur jaar geweest. Er was een nieuw vaandel aangeschaft, een nieuwe ijzeren schietboom van de staatsmijn Maurits gekocht, trommelkorps samen met de fanfare opgericht en de buks gerepareerd.

Zondag 12 augustus 1962 wordt te Beringe het bondsfeest georganiseerd op het voetbalterrein in Beringe van Bevo.

In 1963 werden samen met fanfare en voetbalclub bevo 10 balavonden georganiseerd.
In 1969 werd in Grashoek een schutterij opgericht waarbij de schutterij van Beringe voor zover nodig behulpzaam was. Ook werd het trommelkorps met 20 jongens en meisjes uitgebreid. In het jaar 1965 was het aantal leden van de schutterij inclusief de drumband 70.

23 mei 1970 rondgang door Beringe in nieuwe uniformen en vermeldingswaardig hierbij is, dat de schoenrekening betaald zou worden uit de verkregen korting.

Actiepunten als carnavalswagen, oud papier en oud ijzer ophalen waren vaste punten.
Ook het koningsschieten en het voorbereiden op het OLS waren vaste agendapunten en nu nog. Zo ook het bezoek aan en/of het organiseren van een bondsfeest.

Rond 1960 werd het uniformen comite opgericht door fanfare, schutterij en drumband die jaarlijks door diverse activiteiten geld probeerden te verzamelen voor de aankoop voor de uniformen van de bovengenoemde verenigingen. Denk aan oliebollenactie met St Maarten en de bloemenactie.

Tijdens de oorlog en aan het einde van 1944 lag Beringe plat. Wederopbouw kwam op gang en gelijdelijk aan keerde de rust terug en kon de economie weer zijn invulling krijgen.
Daardoor kwam er ook weer wat geld binnen en kon men zich naast hard werken ook weer eens wat permiteren.
Binnen de schutterij had men regelmatig gesproken over een eigen schuttershuis. Zoals bekend was het eerste lokaal cafe Bairke. Ten gevolge van de oorlog is in 1944 dit cafe totaal platgeschoten en niet meer opgebouwd
Na de bevrijding werd Piet Steeghs-vRatingen ('t hukske) 't schutterslokaal met de schietboom achter het cafe. Daarna was het schutterslokaal in cafe Tontje Steeghs-v. Ratingen (Sters Tontje) later opgevolgd door Sef Nijsen.

Rond 1969 begon men na te denken over een nieuw schietterrein en schuttershuis.
In 1972 viel het oog op de Hoevenstraat. Schootsveld en afsluiting van de Hoevenstraat behoorde tot de mogelijkheden.Men kon in samenspel met de grondeigenaren ook bondsfeesten organiseren.

na de bevrijding was het deelnemen aan het OLS en de bondsfeesten een steeds belangrijker gebeuren.
In den beginne had men geen uniformen bij dit soort publieke manifestaties, terwijl er toch steeds meer schutterijen in optochten deelnamen in uniform. Opmerkingen die langs de zijlijn gemaakt werden, waren b.v. "dat is ook een arme schutterij", kwamen pijnlijk over.
Zodoende ging ook schutterij St. Hubertus regelmatig nadenken over uniformen. Keuzes konden gemaakt worden uit bv. militair uniform, historisch uniform en de fantasie uitbeelding.Dat laatste werd gekozen en dit werd ook in verband gebracht met de architectuur van het huidige schuttershuis.

Ook werd het koningsschieten een jaarlijks terugkerend evenement en daardoor kan ook het koningspaar van St. Hubertus ook deelnemen aan alle publieke gelgenheden. Zoals bij veel dingen in het leven zijn de financiele middelen de barometer van de mogelijkheden van de vereniging. Via contributie en zuinig leven, dansavonden en kienavonden organiseren samen met andere Beringse verenigingen, werden de gelden bijeen gesprokkeld.
Na de bevrijding werd stilaan begonnen met oud papier ophalen en ook oud ijzer etc. Het ophalen en verkopen van oud ijzer is jaren gedaan door het trouwe lid Mattheu v. Ninhuys.

Het houten schutterslokaal was aan opknappen toe. Er moest vanwege de slechte staat van het houte lokaal een keuze gemaakt worden. Oftewel een dure renovatie of complete nieuwbouw.
Vanwege te hoge kosten in verband met renovatie en geregeld terugkerende onkosten aan het houten lokaal heeft men besloten tot nieuwbouw. Dit heeft natuurlijk veel extra geld en extra inzet gekost van leden, vrijwiligers, donateurs e.a. om tot nieuwbouw van het mooie schuttershuis te komen.

Bedankt oprichters, alle leden vanaf het begin tot nu die ieder op hun beurt een bijdrage hebben geleverd in de achter ons liggende jaren.